تبلیغات
کوهنوردان سگزاباد




تعبیر خواب آنلاین


تمدن ایران زمین

آسیبهای شایع پا در کوهنوردی
در این قسمت بعضی از اسیبهایی را که در کوهنوردی گریبانگیر ما هست را برای شما عزیزان آورده ام

ضربه دیدگی ناخن و بستر ناخن


گاهی خصوصاً زمانی كه سایز كفش به درستی انتخاب نشده باشد، فشارهای وارده به انگشتان و ناخنها به حدی است كه منجر به بروز خون مردگی در زیر ناخنها و دردهای شدید موضعی می‌گردد. در چنین شرایطی گهگاه، خونریزیهای كوچك زیر ناخن، به كبود و سیاه شدن زیر ناخن می‌انجامد. در بعضی افراد تغییر شكل و اندازه ی كف پا در حین ایستادن و فعالیت، بسیار زیاد و بعضاً بالغ بر دو سایز می‌باشد كه قطعاً این افراد به شدت مستعد آسیب انگشتها و ناخنها هستند. خونریزی و تجمع آن در زیر ناخن، هر چند اندك، با جدا كردن ناخن از بستر آن، به درد شدیدی می‌انجامد كه گاهی راه رفتن را دشوار می‌سازد و نیاز به اقدامات درمانی خاص را طلب می‌كند.

مهمترین اصل در پیشگیری از بروز این عارضه، انتخاب كفش و سایز مناسب می‌باشد در شرایط حاد و چنانچه درد ناشی از افزایش فشار در زیر ناخن بسیار زیاد باشد، می‌توان با ایجاد یك سوراخ كوچك در سطح ناخن، امكان تخلیه خون و كاهش فشار و درد را فراهم نمود. برای این منظور می‌توان با حرارت دادن یك سر یك گیره كاغذ یا سوزن و قرار دادن آن بر روی ناخن به سادگی و بدون درد، سوراخ لازم را در سطح ناخن ایجاد نمود.

استفاده از داروهای مسكن مانند استامینو فن به همراه كاستن از میزان فعالیت و استفاده از كفش راحتی و یا دمپایی به درمان سریعتر مشكل كمك می‌كند.

 عفونت گوشه ی ناخن (Ingrowing toe nail)

اعمال فشار بیش از حد به انگشتان پا، چنانچه در مورد قبل یاد شد، می‌توان باعث فرو رفتن قسمتهای كناری ناخن انگشت شصت پا در نسوج نرم كنار آن گردد. در این شرایط و با اضافه شدن آلودگی میكروبی، زمینه بروز عفونت با درد شدید و ناتوانی در راه رفتن همراه می‌شود. عدم درمان مناسب این عارضه به مــــزمن شـــدن و تكرار متناوب آن می‌انجامد.

حفظ بهداشت پا و نحوه ی درست كوتاه نمودن ناخن (در عین كوتاه بودن نباید از ته و بصورت زاویه دار گرفت) در كنار استفاده از كفش مناسب، از بروز این عارضه پیشگیری می‌نماید.

در صورت بروز،‌ انگشتان مبتلا را روزانه چندین نوبت با الكل شستشو داده و در محلول آب و نمك گرم قرار دهید. مراجعه به پزشك به جهت تجویز آنتی بیوتیك مناسب الزامی است و در صورت تكرار و مزمن شدن عارضه، گاهی برداشتن قسمتی یا تمامی ناخن به طریق جراحی قطعی ترین روش درمان است.

 عفونت قارچی انگشتان

فضای بین انگشتان پا كه غالباً مرطوب از تعرق و مدتها در جوراب و كفش و به دوراز هوای آزاد و نور خورشید می‌باشد، محل بسیار مناسب و شایع برای رشد و تكثیر عفونتهای قارچی می‌باشد. این وضعیت خصوصاً در كوهنوردان كه ساعات متمادی پا در كفش به فعالیت مشغول هستند متحمل تر می‌باشد. به دنبال استقرار و آلودگی قارچی، علائم بصورت احساس سوزش و بعضاً درد در بین انگشتان، خصوصاً بین انگشتان چهارم و پنجم بروز می‌كند. در چنین شرایطی با نگاه مستقیم متوجه ترشحات بد بو و ظهور سفیدك در سطح پوست ناحیه می‌شویم. اكثر مبتلایان به جهت خفیف بودن علائم معمولا‌ً توجه كافی به این عارضه نمی كنند و هرچه بسا ماهها دچار آلودگی باقی می‌مانند. مزمن شدن این آلودگی می‌تواند باعث استقرار عفونت در بقیه نواحی بین انگشتان و نیز درگیر نمودن و دچار بد شكلی و از بین رفتن تقارن می‌گردد، گاهی پوسته پوسته شده و از بستر ناخن جدا می‌گردد.

رعایت بهداشت فردی، شستشوی متناوب پا با آب صابون و استفاده از جورابهای نخی و پنبه أی به جای استفاده از جورابهایی از جنس مواد مصنوعی، اصول پیشگیری از این عارضه است. به جهت تجویز داروی ضد قارچ به پزشك مراجعه نمایید. لازم به ذكر است كه درمان عفونتها ی قارچی ناخنها معمولاً طولانی و نیازمند مصرف داروهای تخصصی خوراكی و موضعی است.

 میخچه انگشتان (Corn):

وارد شدن فشار زیاد بر پوست قسمتی از انگشت به مرور زمان سبب كلفت شدن (هیپوترفی) پوست در محل فشار می‌گردد. این عارضه پوستی كه میخچه نامیده می‌شود به تدریج حساس و دردناك می‌شود و گاهی شدت درد مانع انجام حركات روزانه و فعالیتهای ورزشی می‌شود. انتخاب كفش مناسب كوه چه از نظر فرم و چه از نظر سایز اهمیت فراوان دارد. درمان میخچه معمولاً، برداشتن آن بوسیله ی استفاده از داروهای موضعی و یا در موارد شدید به طریق جراحی است كه در هر صورت نیاز است تا به یك پزشك متخصص مراجعه شود.

 شكستگی انگشتان پا (Toe fracture):

اگر چه بروز شكستگی انگشتان پا آسیب شایعی نیست لیكن در كوهنوردی، به دنبال سقوط سنگ بر روی پنجه پا و یا بد قرار گرفتن نوك كفش در بین سنگها امكان بروز آن وجود دارد. معمولاً در شرایط مناسب درمان این شكستگی ها به راحتی با فیكس نمودن انگشت آسیب دیده به انگشت بزرگتر مجاور خود به وسیله چسب زخم بندی امكان پذیر است و البته به دنبال آن برای حداقل یك هفته می‌بایست از پوشیدن كفش خودداری و از دمپایی استفاده شود.

 سندرم مورتون (Morton s syndrome):

حركات زیاد و مكرر استخوانهای «متاتارس» خصوصآً‌ در حین راهپیمایی در سطح ناهموار كوهستانی، باعث گیر افتادن و فشرده شدن اعصاب بین آنها می‌شود كه بتدریج به التهاب موضعی شاخه های عصبی در محل فشار و در ادامه به ایجاد یك توده ی عصبی كوچك (به اندازه یك عدس)‌در محل فشردگی منجر می‌گردد. چنین توده أی كه نورمای مورتون نامیده می‌شود، در برابر فشردگی بسیار حساس و دردناك است و تحریك آن باعث ایجاد درد، احساس برق گرفتگی در انگشتان و گاهی اختلال حسی به شكل كاهش حس و احساس گزگز در بغل و نوك انگشتان مجاور می‌گردد. به راحتی قابل درك است كه پوشیدن كفشهای نامناسب خصوصاً تنگ بر ایجاد و پیشرفت این ضایعه تاثیر زیادی دارد. پیشگیری از بروز این ضایعه ی دردناك و مزاحم در گرو استفاده از كفش مناسب با كفی مستحكم و متناسب با اندازه ی پا و نیز انجام تمرینات كششی و قدرت پنجه و كف پا است. نكته مهم این است كه درمان این عارضه در مراحل اولیه راحت تر است لیكن چنانچه به آن توجه نشود و بتدریج بر قطر توده عصبی افزوده گردد، درمان قطعی صرفاً‌برداشتن آن به طریق جراحی است.

 استخوانهای متاتارس دردناك (Metatarsalgia):

ضعیف بودن عضلات كف پا و وارد شدن فشار زیاد به استخوانهای متاتارس در پنجه و كف پا، اجازه ی حركات بیش از حد و خارج شدن از محل این استخوانها را میسر می‌سازد. این حركات باعث فشرده شدن و سایش بین استخوانهای متاتارس می‌شوند كه منجر به بروز درد در ناحیه كف و یا روی پا می‌گردند. این عارضه را كه در واقع التهاب این استخوانها است متاتارسالژیا می‌نامند. در صورت نیاز بكارگیری كفی های طبی ویژه در كاهش درد موثر می‌باشد.

دردهای قوس كف پا

مجموعه ای از عضلات لیگامانها، تاندون عضلات، استخوانها و مفاصل كوچك در ناحیه كف پا، قوسهای طولی داخلی و خارجی كف پا را تشكیل می‌دهند.

این دو قوس در كف پا مانند ضربه گیر عمل می‌كنند و وجود آنها امكان انعطاف و تحمل وزن بیشتری را به پا در حین ایستادن و راه رفتن می‌دهد.

چنانچه یكی از عناصر این قوسها، ضعیف شده یا آسیب ببیند، استخوانهای قوس پا از امتداد خود خارج می‌شوند و قوس به هم می‌ریزد. این اختلال باعث می‌شود تا فشار و كشش زیادی به نسوج نرم كف پا وارد شود و نیز مفاصل استخوانهای بین كف پا به هم فشرده شوند.

مجموعه این تغییرات به احساس درد در ناحیه قوس كف پا خصوصاً در حین راه رفتن و دویدن و خستگی زود رس پا می‌انجامد.

در این بین افرادی كه بطور مادر زادی دارای قوس كف پای كمتر از حد (كف پای صاف) یا بیش از حد هستند، نسبت به بروز این عارضه حساس ترند و به جهت پیشگیری می‌بایست با نظر پزشك متخصص از كفـهای طبی خاصی استفاده نمایند.

استفاده از كفشهای نا مناسب كوهنوردی كه كف داخلی مناسبی ندارند و یا كف نرم و قابل انعطافی دارند مزید به علت و عامل بروز تشدید این عارضه هستند به خاطر داشته باشید كه چنانچه كفش خود را بین دو دست خود قرار دهید و با اعمال فشار سعی در خم نمودن تخت آن نمایید،چنانچه از ناحیه ی وسط تخت خم گردد مناسب و استاندارد نیست. در یك كفش خوب با اعمال چنین فشاری، تخت كفش از ناحیه جـــــلوتر (حدود قرار گیری محل پنجه پا) خم می‌شود نه از وسط.

 روشهای پیشگیری از این عارضه عبارتند از،

1- كنترل و جلو گیری از افزایش وزن بدن

2 - انجام تمرینات كششی عضلات پشت ساق پا

3- انجام تمرینات كششی و افزایش طول فاشیای كف پا

4- استفاده از كفشهای استاندارد با كفی و تخت مناسب

5-مراجعه زود هنگام به پزشك متخصص (در صورت بروز عارضه) به جهت درمان سریع و مناسب و جلو گیری از مزمن شدن عارضه كه غالبآً مستلزم درمانهای طولانی و دشوار است.

 دردهای پاشنه پا

یك باند نسبتآً ضخیم و مستحكم از جنس نسج و عضلات بنام فاشیا در كف پا از حدود انگشتان پا شروع شده و به پاشنه پا متصل می‌شود كوتاه بودن این فاشیا، فشار و كشش زیادی را به محل چسبندگی خود در زیر استخوان پا وارد می‌سازد.

تكرار این فشار و كشش ها سبب بروز التهاب در محل چسبندگی و پیدایش درد پاشنه پا می‌شود. این درد با راه رفتن و دویدن تدریجاً افزایش می‌یابد و معمولاً صبح هنگام قبل از آغاز فعالیتهای روزانه در بیشترین حد خود است. تكرار زیاد این مكانیسم و اعمال فشار بر این محل چسبندگی فاشیا و استخوان باعث تشكیل زایده ی استخوانی كوچك و خارمانندی می‌شود كه به اصطلاح خار پاشنه نامیده شده است و معمولاً‌در كلیشه های رادیو گرافی به وضوح دیده می‌شود. از علل دیگر دردهای پاشنه پا، تحت فشار قرار گرفتن شاخه های كوچك و حساس عصب كف پایی در زیر و سطح داخلی پاشنه پا بهمراه علائمی چون بی حسی و سوزن سوزن شدن نواحی مجاور می‌باشد. استفاده از كفشهایی كه فضای كافی و مناسبی برای پاشنه پا ندارند از عوامل بروز این اختلال محسوب می‌شوند.

انجام تمرینات كششی عضلات پشت ساق پا و فاشیای كف پا به همراه قرار دادن مكرر كیسه های حاوی یخ خرد شده در محل دردناك پاشنه پا، چند نوبت در روز و استفاده از داروهای ضد درد ساده ای چون آسپرین در كاهش درد و بهبود شرایط بسیار موثرند.

منبع : پایگاه سلامت نیوز - برگرفته از همشهری آنلاین